Atleet Koen Hoekemeijer

 Polar Circle Marathon

Een van mijn schema-atleten liep op 24 Oktober 2015 de Polar Circle Marathon!
Zijn naam: Koen Hoekemeijer, beknopt hieronder zijn ervaringen en de prachtige foto’s!!!

Op zijn facebook pagina staan nog meer fantastische foto’s:
FaceBook Koen Hoekemeijer

11205559_1004668156242940_6775636663858698701_n            POLARFM2015_292

Heel in het kort kan ik je vertellen dat dit werkelijk waar een van de gaafste en coolste dingen is die ik ooit heb gedaan. Ik heb er een jaar naar toegeleefd en uiteraard intens getraind om fit aan de start te verschijnen. Als het dan eenmaal losgaat dan gaat er wel even wat door je heen. De eerste 10km waren echt lood en loodzwaar. IJskoud (-25 C), een extreem sterke & koude wind (we werden vd weg geblazen) en op het ijs (de ijsvlakte / Russel Glacier) was het nog een tandje kouder. Maar ik was goed aangekleed en met een dikke laag vaseline op de blote gezichtsdelen kwam ik daar goed doorheen. (anderen werden verplicht in de auto gezet omdat ze “frost bit” en onderkoelingsverschijnselen vertoonden)….. Toen terug richting de start (we maakten een lus) en toen was het all the way back naar het hotel over besneeuwde en ijzige weg…. De wind nam af, de zon piekte over de bergen en het landschap zelf was adembenemend. Gletsjers, bergen, besneeuwde vlaktes, bevroren rivieren… Bizar mooi om daar te mogen hardlopen…

POLAR2015_77

Zelf keek ik uit naar het moment waarop ik helemaal alleen zou lopen, waarbij ik alleen m’n eigen spikes in de sneeuw zou horen en m’n eigen ademhaling en verder niets…. Afgezien van wat Amsterdams gevloek omdat het zo ontzettend gaaf en intens was! Maar zo kunnen en mogen lopen, pfffff dat was echt waanzinnig…!!

11205559_1004668156242940_6775636663858698701_n

Bij de drinkposten had ik me voorgenomen veel te drinken (ik maak vaak de fout te weinig te drinken). Half bevroren Cola die ik zelf had gekocht, bijna bevroren sportgels voor de snelle energie boost en een warme lokale kruidendrank die de boel snel in m’n mond deed smelten. In eerdere marathons waren de laatste 10km altijd de allerzwaarste waarbij het meer aankomt op karakter en doorzettingsvermogen dan conditie… Maar wonderwel had ik deze keer genoeg gedronken en gels genuttigd dat ik op een klein dipje rond het 29km punt na, behoorlijk “sterk” de laatste 10km liep. Ik wist dat er in de laatste 5km nog een lange klim zat, maar toen ik eenmaal bovenop langs het 41km paaltje liep wist ik dat het vanaf daar bergaf was en richting de finish…. Dat is een moment waar dan wel even de emoties even loskomen, tranen en even zoeken naar adem. Het evenement waar ik al zo lang naar toe leefde was alles (en meer) wat ik ervan had verwacht en het dan ook nog eens sterk uitlopen geeft je dan een onbeschrijflijk heerlijk en trots gevoel.

12219379_504592213047699_3861006417308855671_n       11221402_1004668039576285_228930021521661623_n

Na de finish wachtte een warme knuffel van een van de race directors en de felbegeerde medaille! Daarna snel binnen een warme jas opgezocht (het was nog steeds -14 C), flesje water erbij en glunderen, glunderen en nog eens glunderen! Buiten stond een grote bbq met heerlijke gegrilde rendierworst en meer lokale lekkernijen en man dat smaakte lekker. Normaal moet ik niet aan eten denken maar nu smaakte het perfect. Zelfs met bevroren ketchup!

 

12189002_10153355932778772_7617509015192367272_n

‘s Avonds een diner met alle deelnemers waarbij winnaars werden gehuldigd en de rest van de resultaten werden gedeeld. Ik was 35ste bij de mannen geworden en 40ste overall (140 deelnemers

12189013_10156267896655455_4734464586914933369_n